Das polis aos reinos helenísticos

Solo disponible en BuenasTareas
  • Páginas : 10 (2379 palabras )
  • Descarga(s) : 0
  • Publicado : 15 de diciembre de 2011
Leer documento completo
Vista previa del texto
Resumo do
Tema 4
O pensamento helenístico

Índice

Das polis aos reinos helenísticos
* Atenas, peza dun imperio
* As monarquías helenísticas
* Consecuencias da decadencia da polis
Raíces da filosofía helenística
* Escola de Megara
* Escola hedonista
* Escola cínica
O helenismo filosófico
* Epicureísmo
* Estoicismo
* Escepticismo
O helenismocientífico
* Euclides de Alexandría, o sistematizador
* Arquímedes, matemático, físico e enxeñeiro
* Aristarco de Samos, o astrónomo
* Eratóstenes, o medidor
* Claudio Ptolomeo, o astrónomo compilador
A filosofía helenística en Roma
* A helenización filosófica
* Séneca

Das polis aos reinos helenísticos
O helenismo é un período da civilización grega que abarcadende a morte de Alexandre Magno no 323 a. C. ata o ano 31 a. C., coa incorporación de Exipto como provincia romana.

Atenas, peza dun imperio
Tras la batalla de Queronea Filipo de Macedonia e o seu fillo Alexandre conseguen a hexemonía política, e a partir do 335 a.C., as polis de Grecia deixaban de ser independentes e pasaban a ser gobernadas polos macedonios.
Aristóteles, amigo dosmacedonios, regresou a Atenas e fundou o Liceo. Mentres tanto, Alexandre iniciou a conquista de Persia. En poucos anos conseguiu un grande imperio, onde adoptou unha estratexia de fusión entre macedonios e persas con vistas a que o imperio fose gobernado por ambos os dous pobos. Deste modo a cultura e a lingua gregas fóronse estendendo e, ao mesmo tempo, permitíase a entrada en Grecia de influenciasorientais.
Desafortunadamente Alexandre morreu no ano 323 a. C. sen deixar resolto o problema da súa sucesión, e o feito de que os seus dous fillos tiveran partidarios diferentes entre os seus xenerais – todos eles con propias ambiciós – fixo que ata corenta anos despois non se estabilizase una nova configuración política.

As monarquías helenísticas
Despois da morte de Alexandre un grupode xenerais repartiuse o imperio: Antípatro (que se encargou de Grecia), Pérdicas (que foi nomeado rexente), Antígono (que aspiraba á unidade), Lisímaco (que controlou Tracia e Asia Menor), Seleuco (que quedou en Babilonia), e Ptolomeo (en Exipto). Tras numerosas loitas foron morrendo todos os sucesores e, ao cabo de corenta anos, o imperio estaba dividido entre as familas de tres xenerais:Antígono (que obtivo a parte europea do imperio), Seleuco (que tivo a parte asiática) e Ptolomeo (que mantivo a parte africana), que constituiros as suas propias dinastías:
* A dinastía macedonia dos antigónidas (familia de Antígono) que tivo que loitar constantemente contra as revoltas das antigas polis gregas ata a súa decadencia política e económica. Finalmente, tras ser derrotadospolosromanos, no ano 148 a. C. foi proclamada provincia romana.
* A dinastía seleúcida (sucesores de Seleuco) gobernou os extensos dominio do imperio persa, ata que foi perdendo poder pola penetración romana (Anatolia, Siria e Fenicia pasaron a pertencer a Roma entre o 133 a. C. e o 64 a. C.).

* A dinastía láxida (nomeada así polo pai de Ptolomeo, Lagos) foi a máis estable e rica, e mesmo enAlexandría se orixinou o chamado helenismo científico. A pesar diso, acabou convertíndose en provincia romana no ano 31 a. C.

Consecuencias da decadencia da polis
As polis, en especial Atenas, perden o seu poder político e a sua identidade. Non obstante, o proceso de helenización fixo que o mundo accesible os gregos fose mas amplo, facilitando as viaxes e comunicacións, e dando orixe aocosmopolitismo (cidadáns do mundo).
Ao mesmo tempo que a lingua e a cultura grega se expanden polo mundo, recibe moitas influencias externa, entre as que caben destacar os coñecementos de astronomía e o coñecemento de novas relixions orientais moi evolucionadas. Pero non todas as achegas foron positivas, por exemplo, introdúcense elementos de superstición a través da astroloxía e a...
tracking img